روش های شناسایی شیشه های عایق

1. پر کردن با گازهای بی اثر آرگون و کریپتون

به گفته متخصصان طراحی و ساخت مسکن کارآمد{0}}، برای یک پنجره واحد، اتلاف گرما از اتاق عمدتاً از طریق رسانش از طریق قاب پنجره، تابش از شیشه، و همرفت از طریق شکاف‌های ارسی پنجره و قاب در رخ می‌دهد. به همین دلیل است که "پنجره‌های دوجداره-" توسعه یافتند. در واقع، پنجره‌های{4}دوجداره واقعاً "خالی" نیستند. از نظر فنی، فاصله بین دو لایه پنجره‌های دوجداره معمولاً 8 میلی‌متر است. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که اگر این شکاف 8 میلی‌متری کاملاً خلاء شود، فشار اتمسفر شیشه را خرد می‌کند. بنابراین، پنجره‌های دوجداره واجد شرایط باید شکاف 8 میلی‌متری را با گازهای بی‌اثر آرگون و کریپتون پر کنند. پس از پر کردن، آزمایش‌ها نشان می‌دهند که مقدار K{14} (محدودیت ضریب انتقال حرارت) در مقایسه با حالت خلاء 5٪ کاهش می‌یابد، به این معنی که عملکرد عایق بهتری دارد.

 

2. گمراه کننده شیشه دو لایه-در بازار

به عبارت دیگر، اگر شیشه دو جداره-که خریداری می‌کنید واقعاً دارای یک لایه میانی توخالی باشد، بدون شک عملکرد عایق آن یا عایق حرارت و سرما در بهترین حالت مشابه شیشه‌های دوجداره است. اثر صرفه جویی{3}}انرژی آن به ناچار ضعیف خواهد بود. آزمایشات علمی ثابت کرده است که شیشه‌های دوجداره واجد شرایط می‌توانند ضریب انتقال حرارت (k-مقدار) شیشه‌های پنجره معمولی را از 3.5 به 2.8 کاهش دهند. کاهش عملکرد انتقال حرارت از اتلاف گرما از اتاق جلوگیری می کند. شیشه‌های دوجداره تقلبی{10}در بازار عمدتاً فقط دو جداره شیشه‌ای هستند که به سادگی با هم ثابت می‌شوند و بدون شک عملکرد عایق حرارتی ضعیفی دارند.

 

3. نوارهای آلومینیومی سوراخ شده بین شیشه ها

پنجره‌های دوجداره با عایق ضعیف- اغلب به دلیل ورود هوا و رطوبت دچار مه، رشد کپک و حتی کپک می‌شوند. برخی از تولیدکنندگان به روش "فرآوری" متوسل می شوند تا نوارهای آلومینیومی سوراخ دار را بین دو شیشه شیشه قرار دهند و ماده خشک کننده دانه ای را در منافذ قرار دهند. با این حال، این فقط یک تعمیر موقتی را فراهم می کند و عملکرد عایق پنجره های دوجداره را بهبود نمی بخشد. با گذشت زمان، ماده خشک کننده تجزیه می شود و مشکل را آشکار می کند.